Onderzoek naar de groeisnelheid van jonge egels uit vroege en late worpen toont aan dat de late egels veel sneller groeien dan vroeg in het jaar geboren egels.
Vermoedelijk kunnen ze de late egels door de snellere groei toch de eerste winterslaap overleven. Tot nu toe was veelal de gedachte dat late egeljongen een veel kleinere kans op overleven hadden. Het onderzoek is gepubliceerd in het nieuwste nummer van het wetenschappelijke tijdschrift Lutra van de Zoogdiervereniging.
Egelbaby’s worden geboren van juni tot en met september. Een vrouwtje heeft in Engeland en Nederland soms zelfs twee worpen per jaar. Ook is bekend dat jonge egels die onvoldoende vet hebben opgebouwd (minder dan 400 gram) de eerste winterslaap niet overleven. De late jongen moeten dus in veel kortere tijd op gewicht komen dan de vroeg geboren jongen.
Het vermoeden was er al dat de late jongen sneller groeiden. Voor het eerst is dat nu wetenschappelijk aangetoond. Toni Bunnell hield in de periode 1998-2006 gewichten en groei van egels bij die binnen waren gebracht bij haar opvang in York. Er bleken geen significante verschillen te zijn in groeisnelheid tussen mannetjes en vrouwtjes. Wel tussen vroeg en laat geboren jongen. De groeisnelheid van jongen van late worpen bleek significant hoger dan die van vroege worpen.
Onderzoeker en auteur Toni Bunnell vindt dit een logische uitkomst: ‘Het zou niet logisch zijn als vrouwtjes een tweede worp zouden hebben – wat ze veel energie kost - als de jongen ervan een slechte overlevingskans zouden hebben. Door de snellere groei is de kans op overleving groter. Daarmee is ook het idee de wereld uit dat late jongen per definitie sterven omdat ze niet zwaar genoeg zijn.’
Er is geen reden om aan te nemen dat de situatie in Engeland op dit punt anders is dan in Nederland.